De winter laat zich nog steeds zien en voelen. Soms krachtig en koud, dan weer stil en verstild. Ik hou van deze uitersten, ook al vragen ze af en toe wat geduld. Toch leeft in alles één zekerheid: de lente is onderweg.

In de aarde roert zich al iets nieuws. De sneeuwklokjes, zo teer van gestalte, steken stoer hun eerste groene blaadjes boven de grond. Een voorzichtig begin, een belofte van wat komen gaat. Nog even en Vrouwtje Dooi mag haar plek weer innemen op de seizoenstafel.

Deze bewerkte foto van het vrouwtje ontving ik van Angelique uit Duitsland.